ای توبه‌ام شکسته از تو کجا گریزم
ای در دلم نشسته از تو کجا گریزم
ای نور هر دو دیده بی تو چگونه بینم
ای گردنم ببسته از تو کجا گریزم
اشکم ولی به پای عزیزان چکیده ام
خارم ولی به سایه‌ی گل آرمیدم

همچو نی مینالم از سودای دل
آتشی در سینه دارم جای دل
سوخته‌ام از داغ ناپیدای دل
همچو موجم یک نفس آرام نیست
بس که طوفان زا بود دریای دل
ای توبه‌ام شکسته از تو کجا گریزم
ای در دلم نشسته از تو کجا گریزم
ای نور هر دو دیده بی تو چگونه بینم
ای گردنم ببسته از تو کجا گریزم